نميدونم چرا اين روزا دوباره يادت افتادم امروز دقيقا يك سال ميگذره از اخرين پستم
نميدونم چطور هنوز ميتونم وقتي يادت ميوفتم انقد گريه كنم كه بميرم
حتي با اينكه تو روسيه هسي و من ايتاليا هنوزم وقتي عكس پروفايلت رو عوض ميكني دلم تنگ ميشه برات
مطمعنم ديگه هيچوقت هيچكس رو نميتونم اندازه ي تو دوست داشته باشم
نميدونم شايدم ديوونه شدم باز
واقعا نميدونم چمه تنها چيزي كه ميدونم اينه كه تو هيچوقت اينا رو نميخوني و ديگه هيچوقت ما بهم نميرسيم
فقط اميدوارم زودتر اين فاز لعنتي از سرم بپره
برچسب:
نویسنده: مانی اکبرینژاد